ز بندگان خداوندگار خود باشم

چرا نه در پی عزم دیار خود باشم
چرا نه خاک سر کوی یار خود باشم
غم غریبی و غربت چو بر نمی‌تابم
به شهر خود روم و شهریار خود باشم
ز محرمان سراپرده وصال شوم
ز بندگان خداوندگار خود باشم
چو کار عمر نه پیداست باری آن اولی
که روز واقعه پیش نگار خود باشم
ز دست بخت گران خواب و کار بی‌سامان
گرم بود گله‌ای رازدار خود باشم
همیشه پیشه من عاشقی و رندی بود
دگر بکوشم و مشغول کار خود باشم

/ 4 نظر / 4 بازدید
زوربا

همیشه پیشه من عاشقی و رندی بود سلام استاد

شیبا

salam dooste ghadimi va baradare hamishegi tabrik migam ke ham chenan be neveshtan dar in weblog edame dadi.emshab donbale khyli gashtam va barashon peygham gozashtam. shayad dige forsati nabashe....arezoomande hameye shadiha ba zibayiha baraye shoma ba khanevadeye mohtaram ...eradatmande shoma... paydar bashin

صادق

سلام...شعر از کی بود؟؟

مرغ پخته

نقاره ها از اوج مناره وزیده اند مردم صدای آمدنت را شنیده اند زیبا تر از همیشه شده آستان تو آقا چقدر ریسه برایت کشیده اند میلاد عزیز ترین مهمون کشورمون مبارک