به ياد مرگ

۱۳۸٤/۸/٢۱

زمستان

مرا به یاد مرگ می اندازد، و با یاد مرگ زیستن توانم می بخشد که سبکبارتر و وارسته تر زندگی کنم، رها از هر برگ و باری و فارغ از هر گل و میوه ای، و چون در انتهای سرمای سرد زمستان شکوفش بهاران شکوفه باران را می بینم، امیدوار می شوم که درخت هستی من نیز پس از مرگ دگرباره شکفتن از سر خواهد گرفت و گلشن وجود بهارینم سرشار از شکوفه و جوانه رستاخیزی دگر باره خواهد کرد، پس از مرگ نخواهم هراسید و آن را پایان زندگانی نخواهم دید، بلکه آغاز دوباره جوانی و بالندگی اش خواهم یافت.


پيام از عالم فانی ()



 


 

خانه
بايگاني فني -از سال 81

پستچيPAT


ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

موزيك


استاد بنان
توشه عمر


جستجوی اموات در بهشت زهرا

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوستان

خرابات

چكامه‌هاي مهيار

اشک ققنوس

زوربا

دوتایی

گلبرگ مغرور

كلبه كوچولوي من

جز لبخند چیزی نگفت...

فکریات

بوی باران

زنده یاد رضا عباسی