به ياد مرگ

۱۳۸۳/۱٢/۱٥

مرگ از منظر قرآن و روايات

روز بازگشت به خدا و روز شتافتن به سوى او است و خداوند صاحبِ هستى است و هر چيزى كه به محضر او راه يابد از گزند نيستى در امان است. هنگام مرگ، روح به اذن خداوند، عالم طبيعت را پشت سرگذارده، رو به جهان ديگرى مى كند كه جايگاه اصلى او و پيراسته از مكان و زمان است. مرگ، حجاب ها را از ديدگان آدمى فرو مى افكند و حقيقت هستى را به او باز مى نماياند; همان حقيقتى كه اگر در طول زندگى آن را به اختيار خود نديده، اكنون به اضطرار مى بيند.

   نتيجه آنكه، مرگ گذرگاهى است كه با عبور از آن از يك سوى وجود (آشكار) به سوى ديگر وجود (نهان) سفر مى كنيم. از يك طرف خروج است و از ديگر طرف، ورود.قانون كلى مرگ بر اشخاص انسانى بدون استثنا نگاشته شده است. جاودانگى در اين جهان رؤيايى بيش نيست، و طبيعتِ موجودْ شخص انسانى را در خود نگه نمى دارد. در داخل طبيعت، قانونى كه حاكم بر قانون مرگ باشد و بر آن فائق آيد وجود ندارد. سبقت از هر قانون طبيعى، جز از راه توسل به قانون ديگرى در خود طبيعت ممكن نيست. آدمى نمى تواند از قوانين طبيعت سرپيچى كند; تنها كارى كه از دست او بر مى آيد، اين است كه با تلاش هاى علمى خود، از سيطره قانونى به قلمرو قانون ديگرى پناه برد. اما قانونى كه بتواند او را از مرگ برهاند در طبيعت وجود ندارد; زيرا مرگ از مقتضيات وجودى ما است، نه بيرون از حقيقت ما، تا بتوان خود را از آن در پناهگاهى نفوذناپذير پنهان كرد. مرگ حقيقتى است كه از محدوده جان آدمى رخ نشان مى دهد و فرار از آن به بن بست مى رسد.


پيام از عالم فانی ()



 


 

خانه
بايگاني فني -از سال 81

پستچيPAT


ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

موزيك


استاد بنان
توشه عمر


جستجوی اموات در بهشت زهرا

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوستان

خرابات

چكامه‌هاي مهيار

اشک ققنوس

زوربا

دوتایی

گلبرگ مغرور

كلبه كوچولوي من

جز لبخند چیزی نگفت...

فکریات

بوی باران

زنده یاد رضا عباسی