به ياد مرگ

۱۳۸۳/٥/٢٦

مرگ

در انتهاي تمام آن خطوط بي انتهاي سياه و سفید - زنی قد بلند با موهای مشکی و لبهای قرمز ایستاده است و به مسافرانش خوش آمد میگوید
در انتهای آن راه پر خم و پیچ بوی چمن می آید.
بوی زندگی در ساقه های خیس گیاه.
بوی فعل و انفعالات معصومانه بدن یک گل می آید.
در انتهای همان خطوط موازی همان زن قد بلند
با چشمان مادرانه اش
بچه هایش را که از هزاران سال سختی و فشار برگشته اند به آغوش می فشارد
بی آنکه دلش برایشان دوباره تنگ شود
مسافران یکی یکی به آغوش آن مادر مهربان میروند
او دستی به صورت زخمی و خشک آنها میکشد و به آنها قول میدهد که صورت نرمشان را دیگر کسی زخم نمیکند و ذهن خسته شان را دیگر کسی نمی تراشد...
و آنها آرام آرام در اراده آن مادر قوی محو میشوند و در لذت ابدی فرو میروند.


پيام از عالم فانی ()



 


 

خانه
بايگاني فني -از سال 81

پستچيPAT


ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

موزيك


استاد بنان
توشه عمر


جستجوی اموات در بهشت زهرا

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوستان

خرابات

چكامه‌هاي مهيار

اشک ققنوس

زوربا

دوتایی

گلبرگ مغرور

كلبه كوچولوي من

جز لبخند چیزی نگفت...

فکریات

بوی باران

زنده یاد رضا عباسی