به ياد مرگ

۱۳۸٢/٥/٢٢

يا رب اين شهر چه شهريست؟که ۱۰۰یوسف دل،به پشيزی بفروشندوخريداری نيست

از تمام دوستانی که قدم رنجه فرموده و وقت عزيزشونو برای اين وب لاگ ناچيز ميگذارن کمال تشکر را دارم. غزاله يه متنی رو نوشته بود که بايد اونو با طلا نوشت آويخته کرد،که همه بخونيم و آويزه گوشمون کنيم .قضيه اون متن ۱۹تير مثل يک خواب که طرف تو آيينه داره نگاه ميکنه اما جز کاغذ ديواری ديوار پشتش چيز ديگه ای نمی بينه ودر طرف ديگه جسم خودشو ميبينه که ساکت و آروم روی تخت افتاده (دست نويسنده و فرستنده اش دردنکنه)وبقيه ماجرا. خوندينش؟ اين با یاد مرگ سالهاست که با من هستش و راستش وقتی ۲۵ سالم شد م گفتم خدايا ما هم ديگه داريم پير ميشيم .ماشاالله مثل اينکه سن مرگ جاشو با سن ازدواج عوض کرده     ،معکوس عمل ميکنن.به ياد مرگ بودن من و شما فرقی نه به حال من داره نه شما.پيمونه آدم که پر شد تعارف نداره،به نازم به پيشونی نويس.من ميگم به ياد آوری مرگه که آدم مجبور ميشه خوب باشه،دوست داشته باشه،عشق بورزه و زندگی کنه  تو اين دوروزه عمر يه زندگی آرومی داشته باشه اما حيف ... .به ساعتی که رو مچتون بستين يا تو اطاق رو ديوار هست نگاه کنيد هيچ پايانی ندارن هيچ وقت هم او عقربه ها نميدونن واسه چی ميدون فقط می چرخند و هيچ چيز نمی فهمند،اگه ما هم مثل اون عقربه ها باشيم خوبه؟يا معنی اون چرخشو بدونيم؟عقربه ها به نفهمی ميدون تا هر چه زودتر و بيشتر به هم برسند و از هم سبقت بگيرن و هی خودشونو به خط پايان برسونن و باز به مسابقشون ادامه بدن،اما ما دلمون نميخواد اين عقربه ها بچرخن،اما می چرخن،تا وقتش برسه،اون عقربه ها عين خيالشون نيست که آيا باشی يا نباشی؟همين چند خط پايينتر نوشته ۲۶ تير ماه يه سايتی معرفی شده  Death Clock که اون ثانيه ها رو برای ما نشون ميده،حالا ديگه ثانيه ها با لحظات عمر ما يکی شده و کم شدنشو به ما ميگه. گر چه اين فقط برای آگاهی ما ست نه پيشگويی از مرگ ما.اما هرچه هست واقعيت است.

(( بر لب جوی نشين و گذر عمر ببين ))

 


پيام از عالم فانی ()



 


 

خانه
بايگاني فني -از سال 81

پستچيPAT


ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

موزيك


استاد بنان
توشه عمر


جستجوی اموات در بهشت زهرا

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوستان

خرابات

چكامه‌هاي مهيار

اشک ققنوس

زوربا

دوتایی

گلبرگ مغرور

كلبه كوچولوي من

جز لبخند چیزی نگفت...

فکریات

بوی باران

زنده یاد رضا عباسی