...

صبحدم را گفتم  - می توانی آیا

لب مادر گردی - عسل وقند بریزد از تو

لحظهء حرف زدن - جان شوی عشق شوی مهر شوی زرگردی

گفت نی نی هرگز - گل لبخند که روید زلبان مادر

به بهار دگری نتوان یافت - دربهشت دگری نتوان جست

من ازان آب حیات  - من ازان لذت جان

که بود خندهء اوچشمهء آن - من ازان محرومم

خندهء من خالیست  - زان سپیده که دمد از افق خندهء او

خندهء او روح است - خندهء او جان است

جان روزم من اگر,لذت جان کم دارم

روح نورم من اگر, روح وروان کم دارم

بدون شک، ساعتی فکر کردن در مورد مردن و کوچ کردن از دنیا و باز کردن طنابهای خیمه های دنیا و خیمه زدن در آخرت، بهتر است از عبادت یک سال؛ چرا که با یاد مرگ، به تدریج دیدگاه انسان نسبت به دنیا تغییر می کند؛ به طوری که به مقدار اندکی از آن راضی می گردد.

«فِکْرُ سَاعَةٍ خَیْرٌ مِنْ عِبَادَةٍ سَنَةٍ؛ یک ساعت فکر کردن از یک سال عبادت کردن بهتر است»

بسیار یاد مرگ کردن، به معنای از دست دادن شور و نشاط برای فعالیتهای دنیایی نیست بلکه اگر با این مقوله درست برخورد شود، سبب می گردد تا اعمال و رفتار ما جهت صحیح خود را بیابد و نه تنها در کارزار زندگی و فعالیتها سست نشویم، بلکه نشاط مضاعف داشته باشیم.

به یاد دارید که لذت ها تمام شدنى است و پایان ناگوار آن بر جاى مى ماند.

 یاد مرگ ، راه نجات آدمى از خود خواهى و دنیاطلبى است. هر که انتظار مرگ را کشد(به یادش باشد)، در انجام دادن کارهاى نیک شتاب مى ورزد و خوشا به حال آنان که با یاد مرگ خود را مى سازند، فرصت ها را غنیمت مى شمارند و به اعمال نیک مى پردازند.

اگر انسان عبرت پذیر شود و بیاموزد که به حوادث روزگار و آنچه بر دیگران رفته است به دیده عبرت بنگرد، مى تواند به بصیرتى راهگشا در زندگى دست یابد و بهترین زمینه را براى تربیت خود فراهم کند.

باشد که نیک بیندیشم و نیک عمل نماییم.

محققان ایتالیایی موفق شدند از بینی برای تعیین زمان دقیق مرگ استفاده کنند. طرح‌های ریز انگشت مانند که بینی را پوشش داده‌اند تا پس از مرگ نیز از نبض برخوردارند و از آنجایی که نبض این مژک‌ها با سرعت قابل پیش‌بینی کاسته می‌شود، از آنجایی که نبض مژک‌های بینی آرام آرام از کار افتاده و همچنین تا حدی نسبت به عوامل محیطی ایمن است، این محققان امیدوارند بتوانند از این پوشش برای تعیین زمان مرگ استفاده کنند.

از دیده رفت
از یاد من نمی ره
از خونه رفت
از خاطرم نمی ره
 

قصد جدایی که نداشت
میل رهایی که نداشت
اما یه روز آزرده شد
با چشم تر از خونمون رفت
مثل یه سایه بی صدا
دامن کشون از کوچمون رفت
از کوچمون رفت

...

... قصد جدایی که نداشت
میل رهایی که نداشت
اما یه روز آزرده شد
با چشم تر از خونمون رفت ...

عمرم گهی به جبر و گهی در سفر گدشت

تاریخ زندگی همه در درد سر گذشت

جوانی    و   پیری   بهار     است  و  دی            نه  آن  دی  که  باشد  بهارش  ز پی

گاهى انسان در اثر فراموشى مرگ، غرق در دنیا و امور دنیوى مى گردد و براى آنچه که هنوز به دست نیاورده، در دل، آرزوى وصال مى نماید؛ اما هزار دریغ و افسوس که اجل به او مهلت نمى دهد و مرگ او را در کام خود فرو مى کشد و آرزوهاى دور و دراز را به خانه گور مى برد.

مرگ حقیقتى قطعى و غیرقابل انکار براى هر موجود زنده مى باشد که خداوند چشیدن طعم آن را به عنوان یک قانون کلّى بیان نموده.

مى فرماید: «همه کس چشنده مرگ است.»